Στη χώρα του μύθου, την εποχή της μαγείας,
το πεπρωμένο ενός μεγάλου βασιλείου στηρίζεται στους ώμους ενός νέου.
Το όνομά του...
Μέρλιν.
ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ...
Ήρθε η ώρα.
Άρχοντά μου, δεχόμαστε επίθεση. Είναι μέσα στα τείχη.
Ελέγχουμε ολόκληρο το Κάμελοτ.
Ο Άγκραβεϊν.
Θα σκοτώσουν τον Αρθούρο.
Να περάσουμε τα σύνορα, να βρούμε καταφύγιο.
- Λαθρεμπόριο; Θα εκτελεστείτε. - Τον Τριστάνο και την Ιζόλδη;
Δεν το νομίζω.
- Ποιος είσαι; - Λέγομαι Αρθούρος Πεντράγκον.
Συμφωνήσαμε να είμαστε μαζί για μια ζωή.
- Γκουίνεβιρ. - Γεια σου, Αρθούρε.
Περικυκλώστε το χωριό.
Μην ξεφύγει κανείς.
Ο Άγκραβεϊν.
Μας βρήκε.
Θα καλύψω τα ίχνη μας. Συνεχίστε.
Καλυφθείτε.
- Τους χάσατε; - Είμαστε ασφαλείς.
- Σίγουρα; - Φαίνομαι χαζός;
- Ναι. - Δεν αλλάζει, έτσι;
Προς τα πού;
- Νόμιζα ότι εδώ μέσα μεγάλωσες. - Απλώς ίσως είναι από κει.
Ή από κει.
- Ναι. - Με καθησύχασες τώρα.
Τρέξτε.
Ξέρεις τον Αρθούρο;
Ήμουν υπηρέτρια στο Κάμελοτ.
- Του Αρθούρου; - Όχι.
Γιατί είσαι εδώ;
Είναι βασιλιάς μου.
Δεν του φαίνεται και πολύ ως τώρα.
Δεν τον ξέρεις.
- Δεν είπες ότι τους χάσαμε; - Έτσι νόμιζα.
Θα μας βρουν σύντομα.
- Θα πάω πίσω. - Τι θα κάνεις;
- Αντιπερισπασμό. - Επικίνδυνο.
Ο Άγκραβεϊν δεν ξέρει τις σήραγγες.
Μέρλιν.
- Μην κάνεις καμιά βλακεία. - Εγώ;
Γεια σας.
Μέρλιν.
Πού είναι ο Αρθούρος:
Πρόσεχε.
Τι λες; Πού είναι ο Αρθούρος;
Πες μου, τώρα.
Ή θα σε σκοτώσω.
Δε νομίζω.
Έχεις μαγεία.
Γεννήθηκα έτσι.
Ώστε εσύ είσαι.
Ο Έμρις.
Έτσι με λένε οι Δρυΐδες.
Και είσαι στην αυλή τόσο καιρό;
Στο πλευρό του Αρθούρου.
Κατάφερες να τον εξαπατήσεις.
Εντυπωσιάστηκα, Μέρλιν.
Μοιάζουμε πιο πολύ από όσο νομίζεις.
Τι κάνεις;
- Ο Μέρλιν. - Ξέρει τις σήραγγες.
- Θα βρει τον δρόμο. - Γυρίζω πίσω.
Για έναν υπηρέτη;
Κάνεις λάθος.
Μέρλιν.
- Πού ήσουν; - Ανησύχησες για μένα;
Όχι.
Ήθελα να δω αν μας ακολουθούν.
Γύρισες.
Αλήθεια είναι.
Είσαι ο μόνος φίλος μου, δεν αντέχω να σε χάσω.
- Αλήθεια; - Μη λες ανοησίες.
Και τώρα;
Στις πεδιάδες πίσω από τα βουνά.
Σίγουρα;
Είναι το βασίλειο του Λοτ. Δεν είναι φίλοι σας.
Ίσως βρούμε κάπου εδώ μέρος να ξεκουραστούμε.
Είμαστε φυγάδες, επικίνδυνοι για όποιον μας μαζέψει.
Έχει δίκιο.
- Να γυρίσουμε στο Κάμελοτ. - Όχι.
Στο δάσος Άσετιρ θα είμαστε ασφαλείς.
Όποιος επέζησε, εκεί θα κρυφτεί.
Εγώ αυτό θα έκανα.
Είσαι ο βασιλιάς, Αρθούρε.
- Ο ηγέτης μας. - Εντάξει.
Πάμε στο δάσος Άσετιρ.
Έλα, Γάιε, κρατήσου.
Μην ανησυχείς. Τουλάχιστον θα φάμε.
Είχες ευκαιρία να κερδίσεις το δείπνο σου.
Ίσως το δυσκολέψω λίγο αυτήν τη φορά.
Δίκαιο.
Δε θα παλέψεις με γυμνά χέρια.
Δεν πειράζει.
Είσαι ιππότης, δε θα πάθεις τίποτα.
Τι στο καλό.
Βρε, για δες.
Γύρισες για τον υπηρέτη σου, τώρα λερώνεις τα χέρια σου.
Και πάλι, όμως,
γιατί όχι;
Είσαι σαν όλους τους άλλους, δεν έχεις κάτι ιδιαίτερο.
Ίσως όντως δεν κάνω για βασιλιάς.
Δεν πειράζει, δεν είσαι πια.
Πάει.
Αρθούρε.
- Αρθούρε. - Μη.
Ήταν μια στιγμή αδυναμίας.
Όσα έκανες...
Όσα αγάπησα σε εμάς, όσα είχαμε, πάνε.
Δε θα αλλάξει.
Συγγνώμη.
Απολαύστε το γεύμα.
Θα είναι το τελευταίο.
Πρέπει να φας.
Είτε φάω είτε όχι,
δε θα ζήσω πολύ ακόμα.
Έλα, Γάιε.
Είμαι γιατρός, Έλιαν.
Ξόδεψα τη ζωή μου μελετώντας τον κύκλο της ζωής.
Αν κάτι δε φοβάμαι, αυτό είναι ο θάνατος.
Μη σπαταλάς το φαγητό.
Αν ξαναπαλέψει ο Γκουέιν,
θα χρειαστεί δυνάμεις.
Έλα, αναλαμβάνω βάρδια.
Αρθούρε, τι συμβαίνει;
Αγνόησε τον Τριστάνο. Δε σε ξέρει.
Πίστεψα λάθος άτομα.
Εκείνοι σε πρόδωσαν, δεν έφταιγες εσύ.
Όχι, στάθηκα ανόητος.
Δεν έκρινα σωστά.
Τον θείο μου.
Τη Μοργκάνα.
Όλες οι αποφάσεις μου ήταν λάθος.
- Γίνεσαι σκληρός με τον εαυτό σου. - Έπρεπε να είμαι διορατικός, σοφός.
Πολιτικός, βασιλιάς.
Ο Τριστάνος έχει δίκιο. Δεν έχω κάτι ξεχωριστό.
- Είμαι σαν τους άλλους. - Όχι.
- Είσαι άξιος βασιλιάς. - Καλός ξιφομάχος.
- Τέλος. - Ο λαός σου σε αγαπά.
Είναι νεκροί.
- Χάρη σ' εμένα. - Οι πιο πολλοί το έσκασαν.
Θα είναι κάπου εδώ, στο δάσος.
Θα πρέπει να βρουν νέο βασιλιά.
Αρθούρε.
Ευχαριστούμε, μας έσωσες.
Η Αλβιώνα και το μέλλον για το οποίο πολεμήσαμε κινδύνευαν.
Τι σε προβληματίζει, νεαρέ μάγε;
Ο Αρθούρος.
Νιώθει ότι απογοήτευσε τον λαό του, ότι δεν του αξίζει να είναι βασιλιάς.
Η μοίρα του Κάμελοτ είναι στα χέρια σου, νεαρέ μάγε.
Μόνο εσύ μπορείς
να επαναφέρεις την πίστη του.
Πώς;
Πρέπει να τον κάνεις να πιστέψει ότι μπορεί να γίνει ξανά βασιλιάς.
Μακάρι να βοηθούσα περισσότερο.
Όχι.
Ξέρω τον τρόπο.
Πού κρύβονται όσοι άφησαν το Κάμελοτ;
Είμαι δράκος.
Μπορώ να ταξιδέψω πολλά χιλιόμετρα γρήγορα.
Δε θα δυσκολευτώ να τους βρω.
Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο.
- Τι; - Θέλω να σου δείξω κάτι.
Ελπίζω να είναι καλό, γιατί δεν είναι ώρα για τα γελοία παιχνίδια σου.
Σκεφτόμουν που έλεγες ότι απώλεσες κάθε ελπίδα.
Ότι είσαι πλαστός βασιλιάς.
- Πλαστός; - Κακός.
Ευχαριστώ.
Θυμήθηκα μια ιστορία του Γάιου.
Δε με ενδιαφέρει το αγαπημένο σου παραμύθι.
Για μία φορά στη ζωή σου, απλώς άκου.
Πριν χρόνια, πριν τη δημιουργία των πέντε βασιλείων,
αυτός ο τόπος ταλανιζόταν από αιματοχυσίες και πόλεμο.
Ένας άντρας αποφάσισε να βάλει τέλος.
Συγκέντρωσε τους γηραιούς κάθε φυλής και χώρισε τις εκτάσεις.
Όλοι σέβονταν τα όρια των άλλων και ο καθένας κυβερνούσε όπως ήθελε.
Ήταν ο πρώτος βασιλιάς του Κάμελοτ.
Πρόγονος όσων ακολούθησαν, όπως εσύ.
- Ο Μπρούτα. - Τα ξέρεις;
Όπως όλα τα παιδιά στο Κάμελοτ. Να πάω πάλι για ύπνο;
Η ιστορία έχει κι άλλα.
- Δεν τα έχεις ακούσει. - Αλήθεια;
Όταν ήταν στο νεκροκρέβατό του, ζήτησε να τον πάνε στο δάσος.
Με όση δύναμη του είχε απομείνει,
σφήνωσε το σπαθί του σε έναν βράχο.
Αν αμφισβητούνταν ποτέ, αυτό θα ήταν μια δοκιμασία.
Μόνο ένας αληθινός βασιλιάς θα το έβγαζε.
Τα επινόησες αυτά;
Φυσικά όχι.
Ωραία.
Γιατί δεν τα έχω ακούσει;
Η Ιστορία δεν είναι το δυνατό σου σημείο, σωστά;
Πού είναι ο βράχος;
Χάθηκε την περίοδο της μεγάλης εκκαθάρισης.
Όμως...
Κατάφερα να τον βρω.
Δεν έχω ξανακούσει τόσες αηδίες σε όλη μου τη ζωή.
- Αποκαλείς ψεύτη τον Γάιο; - Όχι, αποκαλώ εσένα "βλάκα".
Τι είναι αυτό τότε;
Τι κάνεις;
Αποδεικνύω ότι είσαι ο βασιλιάς τους.
Είναι σφηνωμένο στον βράχο.
- Θα το τραβήξεις. - Είναι αδύνατον.
Είσαι ο βασιλιάς του Κάμελοτ.
Να φανώ ηλίθιος;
Ο Τριστάνος κάνει λάθος. Είσαι στ' αλήθεια ξεχωριστός.
Μόνο εσύ μπορείς να τραβήξεις το σπαθί.
Ελπίζω να έχεις δίκιο.
Πρέπει να πιστέψεις.
Θα γίνεις ο σπουδαιότερος βασιλιάς.
Ούτε ο βράχος δεν μπορεί να σου σταθεί εμπόδιο.
Έχε πίστη.
Ζήτω ο βασιλιάς!
Όταν έφτασαν, το έδαφος καιγόταν. Τους έσφαξαν όλους.
Ο Άγκραβεϊν;
Νεκρός.
Ένας μόνο άνθρωπος μπορεί να το έκανε. Μόνο ένας μπορεί να διατάξει δράκο.
Είναι δουλειά του Έμρις.
- Η κινητή γέφυρα; - Φρουρείται.
- Όπως και οι βόρειες πύλες. - Οι νότιες πολεμίστρες;
Και να μπούμε μέσα, έχει ολόκληρο στρατό.
Ενώ εμείς μερικές εκατοντάδες;
- Μας ξεπερνούν. - Είμαστε ένας προς τρεις.
- Θα πολεμήσουν; - Για τον Αρθούρο.
Δε θα παλέψουν για μένα.
- Για το Κάμελοτ. - Όχι.
Εσένα αγαπά ο λαός. Για σένα θα θυσιάσουν τη ζωή τους.
Εγώ θα πήγαινα ως τις πύλες της κόλασης για σένα.
Κι εγώ.
Στις πύλες της κόλασης.
Για τι είναι αυτό;
Μην απελπίζεσαι.
Η αγάπη νικά τα πάντα.
Πίστεψέ με.
Είσαι καλά:
Ναι.
Πιστεύεις ότι είναι πολλοί;
Οι Νότιοι είναι άνθρωποι σαν εμάς.
Θα τους πολεμήσουμε.
Μα η Μοργκάνα...
Είναι πολύ δυνατή, δεν μπορώ να την αντιμετωπίσω.
- Δεν τελείωσα την ιστορία του Γάιου. - Έλα, όχι τώρα.
Άκουσέ με.
Όταν το σπαθί σφηνώθηκε στον βράχο, ο βασιλιάς προέβλεψε ότι μια μέρα θα βγει.
Όταν το Κάμελοτ θα το έχει ανάγκη.
Ο άντρας που θα το ελευθερώσει, θα ενώσει τη γη της Αλβιώνας.
Εσύ είσαι αυτός.
Τα επινοείς αυτά.
Γιατί; Είσαι ήδη αρκετά αλαζόνας.
Το πιστεύω.
Πιστεύω σ' εσένα.
Όπως πάντα.
Να στείλουμε στον Λοτ. Να προσφέρουμε αμοιβή για τον Αρθούρο.
Αυτός είναι.
- Είναι εδώ ο Έμρις. - Φρουρά.
Ψάξαμε παντού, το έσκασε. Τρόμαξε που σε είδε.
Γιατί ήρθε να με περιπαίξει έτσι;
Πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι.
Ίσως πρέπει να κοιμηθείς λίγο.
Βάλε μου φρουρούς.
Καλά ξυπνητούρια.
Φαίνεσαι άυπνος.
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Είπες ότι πιστεύεις σ' εμένα.
Πότε το είπα αυτό;
Από κει.
Εδώ θα αποχαιρετιστούμε.
Αρθούρε.
Σε όλη μου τη ζωή απέφευγα τους πολέμους των άλλων.
Απεχθανόμουν τον πλούτο που κερδίζουν οι βασιλείς πάνω σε πτώματα αθώων.
Εσύ φαίνεσαι διαφορετικός, όμως.
Μας έδειξες ότι μάχεσαι για το δίκαιο.
Για αυτό...
θα πολεμήσουμε δίπλα σου.
Θα ήταν τιμή μου.
Θα πολεμήσουμε ως ίσοι.
Αρθούρε.
Αν συμβεί κάτι, να ξέρεις...
- Γκουίνεβιρ. - Δε με συγχωρείς.
Εγώ δε σταμάτησα ποτέ να σ' αγαπώ, όμως.
- Μάλλον έχουμε παρέα. - Ο Έμρις.
Ο Αρθούρος.
Ο αδερφούλης μου.
Θέλει καλωσόρισμα.
Πάμε;
Όπως το περιμέναμε. Ανοίγει δρόμο προς τα εδώ.
Θα είναι εδώ σύντομα.
Θα τον περιμένουμε.
Ελάτε, παιδιά. Γιατί αργείτε τόσο;
Είσαι καλά;
Είμαι με τον Γκουέιν μία βδομάδα.
Γάιε.
Έλα, σήκω.
Έναν ο καθένας, διαλέξτε.
Με το σύνθημά μου.
Θα το απολαύσω.
Τι απέγινε το σχέδιο να βρούμε ένα μέρος να στεριώσουμε;
- Δεν είναι κακό. - Το περίμενα ότι θα σου αρέσει.
Έτοιμοι;
Για το Κάμελοτ.
Καλώς ήρθες, αδερφέ μου. Πέρασε καιρός.
Συγγνώμη για την υποδοχή.
Δεν ξέρεις ποιον να εμπιστευτείς.
Τι σου συνέβη;
Νόμιζα ότι ήμασταν φίλοι.
Κι εγώ το ίδιο.
Αλίμονο, όμως. Κάναμε λάθος.
Δε φταίω για τον πατέρα μου.
Λίγο αργά γι' αυτό.
Ξεκαθάρισες πώς νιώθεις για το σινάφι μου.
Δε διαφέρεις από τον Ούθερ.
Ούτε εσύ.
Θα απολαύσω τον θάνατό σου, Αρθούρε.
Ούτε ο Έμρις θα σε σώσει.
Τα σπαθιά σας δε με σταματούν.
Πάνε οι δυνάμεις σου.
Πιάστε την.
Γιατί με μισείς τόσο πολύ;
Λόγω του πεπρωμένου σου.
Δε θα πραγματωθεί.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Τι συνέβη;
Δεν ξέρω.
Συγγνώμη.
- Τα όνειρά μας. - Μη, Ιζόλδη.
- Μακάρι να... - Μακάρι.
Κράτα με.
Θα πάρει χρόνο.
Θα το φροντίσει ο Μέρλιν.
Αν θέλεις να γυρίσω στο Έαλντορ...
Μείνε.
Μην πεις τίποτα.
- Ό,τι έγινε... - Δε με συγχωρώ.
Δε με νοιάζει.
Δε θέλω να σε χάσω.
Θα με παντρευτείς;
Ναι.
Με όλη μου την καρδιά.
Με την ιερή εξουσία που κατέχω...
σε στέφω, Γκουίνεβιρ...
βασίλισσα του Κάμελοτ.
Ζήτω η βασίλισσα!
Ο Μέρλιν
ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ
Υποτιτλισμός: Δημήτρης Λεμονής
ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΣΤΟΝ ΒΡΑΧΟ: Β' ΜΕΡΟΣ